Waarom is Egypte zo’n grootmacht in squash?

Algemeen

Waarom is Egypte zo’n grootmacht in squash?

Het zal je vast weleens opgevallen zijn: aan internationale toernooien doen altijd érg veel Egyptenaren mee. Zowel bij de mannen als bij de vrouwen is de top 3 van de PSA-ranking volledig bezet door Egyptenaren. Op een paar andere landen na (Frankrijk, Nieuw-Zeeland en Duitsland bij de heren en Frankrijk, Nieuw-Zeeland, Zwitserland en Maleisië bij de dames) domineren ze ook de top 10. Hoe komt dat? Wij gingen op onderzoek uit.

Squash vergelijkbaar met voetbal

In Egypte is de cultuur rondom squash te vergelijken met de Nederlandse voetbalcultuur. Jonge kinderen willen niets liever dan topsquasher worden en als ze echt goed zijn, kunnen ze dan ook bij de jeugdselectie spelen. Er is veel talent en veel concurrentie, dus Egyptische squashers zijn op jonge leeftijd al erg competitief. De sport is er momenteel al razend populair, maar is nog steeds aan het groeien.

Weg naar populariteit

Al in de vroege dagen dat squash internationaal werd gespeeld, in de 19e eeuw, hadden Egyptische officieren toegang tot squashbanen. De bloei staakte tijdelijk tussen 1950 en 1990 door oorlogen en binnenlandse onrust. 
In 1996 bracht Muburak, een groot fan van de sport, een groot internationaal toernooi naar Egypte. Hij investeerde miljoenen in de sport en de structuur ervan en liet speciaal voor het toernooi een full glass court voor de piramides bouwen. Tijdens dit PSA Super Series Event haalde Ahmed Barada, die met een wildcard was toegelaten, meteen de finale en hij was daarmee de eerste speler ooit die dat presteerde. Deze finale werd live uitgezonden op staatstelevisie, wat van de sport én van Barada een superster maakte.

Egyptische speelstijl

Vergeleken met hoe wij squashen, spelen Egyptische spelers vrij aanvallend. Dit is waarschijnlijk het gevolg van de stevige concurrentie in hun eigen land. Egyptenaren hebben een andere trainingsfilosofie, ook aan de jeugd. Waar wij in het westen geleerd worden eerst lengtes te slaan en fit te worden (verdedigend spel), trainen ze in Egypte juist op het korte spel. Ze vinden een racket in het begin voor een jeugdspeler te zwaar, en vinden ook het korte spel makkelijker om aan te leren dan lengtes. Fitheid en lengtes komen in de Egyptische filosofie pas later.

Jeugd leert van kampioenen

Een opmerkelijke oorzaak van het squashsucces, zou zomaar eens kunnen liggen bij het samenkomen van jeugd en kampioenen. Topspelers waren toegankelijk voor de jeugd. Zo vertelt Amr Khaled Khalifa, die in 2010 de Junior World Championship won: ‘Ik begon met squash bij de Maadi Club, waar de wereldkampioenen speelden. Ik had de kans om hen te zien trainen, wat me inspireerde om squash serieus te nemen en aan mijn doelen te werken.’ 
Khalifa trainde vervolgens keihard – met twee trainingen per dag en 15 toernooien per jaar baande hij zo zijn weg naar succes.

Bronnen: https://campsquash.com/around-the-world-3-places-where-squash-is-thriving/

« Terug